Zeldzaam Tibet-bezoek van partij-ideoloog Wang Huning moet assimilatiewet afdwingen

Wang Huning bracht van 19 tot 22 juli 2026 een zeldzaam bezoek aan Tibet. Hier is hij op 21 juli te zien tijdens zijn bezoek aan een dorp in het district Tsamdha (Zanda) in de prefectuur Ngari. (Bron: Chinese staatsmedia)

Nog geen drie weken nadat de Etnische-Eenheidswet op 1 juli van kracht werd, reisde een van de machtigste mannen van China naar Tibet om de uitvoering ervan persoonlijk aan te jagen. Wang Huning — lid van het Permanent Comité van het Politbureau, voorzitter van het Chinese Volkscongres voor Politiek Overleg (CPPCC) en de belangrijkste ideoloog achter Xi Jinping — inspecteerde van 19 tot 22 juli Lhasa en de westelijke prefectuur Ngari. Zijn boodschap was onverbloemd: de nieuwe wet moet volledig worden uitgevoerd, het Tibetaans boeddhisme moet versneld worden gesiniseerd en de “sociale stabiliteit” — Pekings eufemisme voor het onderdrukken van elk protest — moet worden gehandhaafd.

“Wij moeten de effectieve uitvoering van de Wet ter Bevordering van Etnische Eenheid en Vooruitgang waarborgen […] en het Tibetaans boeddhisme voortdurend begeleiden om zich aan te passen aan de socialistische samenleving,” herhaalde Wang volgens de Chinese staatsmedia keer op keer tijdens zijn rondreis.

Wat de wet in de praktijk betekent

De Etnische-Eenheidswet verplicht overheden, scholen, religieuze organisaties en bedrijven om één Chinese nationale identiteit uit te dragen en vormt zo het juridische raamwerk voor de gedwongen assimilatie van Tibetanen. Dat de hoogste partijtop persoonlijk komt toezien op de uitvoering, toont hoe hoog Peking dit opneemt. Bezoeken van leden van het Permanent Comité aan Tibet zijn zeldzaam en markeren steevast grote politieke campagnes — ook bij zijn eerdere bezoeken in 2023 en 2024 hamerde Wang op etnische eenheid, grensbeveiliging en sinisering.

“Wangs herhaalde nadruk op ‘etnische eenheid’ laat zien welke hoge prioriteit de Chinese regering geeft aan het institutionaliseren van beleid dat erop gericht is de Tibetaanse identiteit uit te wissen onder het mom van etnische eenheid,” aldus ICT-voorzitter Tencho Gyatso. Zij roept regeringen op de wet te erkennen als wat hij is: “een gevaarlijk juridisch raamwerk, ontworpen om de eigen taal, religie, cultuur en identiteit van Tibet te ondermijnen en uiteindelijk uit te wissen.”

Het bezoek kwam bovendien enkele weken nadat de Tibetaanse activist Lobga Rangzen zichzelf op 2 juli in brand stak bij het VN-hoofdkwartier in New York — één dag na de inwerkingtreding van de wet — uit protest tegen precies dit beleid.

Wang Huning tijdens zijn bezoek aan Tibet van 19 tot 22 juli 2026, waarbij hij inspecties uitvoerde in Lhasa en omliggende gebieden in Ngari. (Bron: Chinese staatsmedia)

Afgesloten wegen, geweerde pelgrims

Hoe “harmonieus” het bezoek in de staatsmedia ook werd geportretteerd, de werkelijkheid op de grond was er een van draconische veiligheidsmaatregelen. Bronnen melden aan ICT dat hoofdwegen werden afgezet, de bewegingsvrijheid streng werd beperkt en controleposten in Lhasa en Ngari fors werden versterkt. In Ngari gingen de autoriteiten zelfs zover dat pelgrims tijdens het bezoek de toegang tot de heilige berg Kailash werd ontzegd.

Wang inspecteerde het Sera-klooster in Lhasa en het eeuwenoude Tholing-klooster in Ngari, en bezocht “xiaokang”-grensdorpen met een dubbele civiel-militaire functie. Daarnaast riep hij op tot intensievere propaganda voor “een sterk gemeenschapsgevoel van de Chinese natie” en tot het herschrijven van de geschiedenis, waarbij Tibetaans erfgoed moet dienen om Tibet af te schilderen als “sinds mensenheugenis” deel van China.

De Tibet Support Groep Nederland ziet in dit bezoek de bevestiging dat de Etnische-Eenheidswet geen papieren maatregel is, maar het draaiboek voor culturele genocide. Wij roepen de Nederlandse regering en de Europese Unie op om de intrekking van deze wet te eisen en de sinisering van het Tibetaans boeddhisme scherp te veroordelen.

De Tibet Support Groep Nederland zet zich in voor de rechten, de cultuur en de politieke vertegenwoordiging van het Tibetaanse volk.